જીવનની હરેક પળને નૂતન બનાવીએ

ભૂતકાળનો કદી સંગ્રહ ન હોય એટલે માહિતીજ્ઞાનનો પણ સંગ્રહ કરવો જોઈએ નહીં. આ સંગ્રહથી પણ ભાર લાગતો હોય છે. સંગ્રહ કર્યો હોય એટલે આપોઆપ સરખામણી થાય. હું વિદ્વાન, તમે અજ્ઞાની ! અને સરખામણીથી શિક્ષણનો અંત આવે છે.

Continue Reading →

જીવન વહે છે – અખંડ, અસીમ

આપણું જીવન અખંડ છે. અસીમ છે. સમગ્ર છે. પૂર્ણ છે. જો આપણામાં ધીરજ આવો તો જીવનની ગતિ અખંડતા તરફ વહે છે.

ખરેખર જીવન અખંડ અને અસીમ છે. જેમાં ક્યાંક હું અ તું જેવા વિભાગો નથી. માનસિક રીતે હું તું છે એટલે ભેદભાવ છે. આંતરિક ખંડો છે.

Continue Reading →

આરંભ એ જ અંત

આપણા જીવનમાં આંતરિક રીતે ક્રાંતિની શરૂઆત થતી નથી, કારણ કે આપણી એ માટેની માનસિક તૈયારી હોતી નથી અને સમગ્ર જીવન કલ્પનામાં જિવાય છે. એટલે સંઘર્ષનો અંત પણ આવતો નથી.

Continue Reading →

ભક્તિ એટલે આંતરિક વિકાસ

કોઈ પણ કામ પોતાનું સમજીને કરવાથી આપણા જીવનમાં એકતા તથા ભક્તિ આવશે.

પોતાનું સમજીને કરવું એટલે સમગ્રભાવે કરવું. એથી આપણો આંતરિક વિકાસ થાય છે. આપણામાં બળ આવે છે. જીવન પ્રત્યે વિશ્ર્વાસ આવે છે. જીવન સંગીતમય બને છે.

Continue Reading →

પરંપરા અને ગુરુ

પરંપરા અને ગુરુની વાતો આપણે કરીએ છીએ, એના કારણે જીવનની હકીકતો અને વાસ્તવિકતાઓ સાથે આપણે છટકી જઈએ છીએ. આ સૂક્ષ્મ વાત છે. છટકબારી શોધીએ છીએ, એ આપણે જલ્દી નજરે ન ચઢતી ભૂલ છે, આપણો વિવેક જાગૃત નથી, એનો પણ પુરાવો છે.

Continue Reading →

જોવું અને સાંભળવું

સમગ્ર રીતે જોવાથી અને સાંભળવાથી આપણા જીવનમાં સત્યનો અનુભવ થાય છે. સમગ્ર રીતે જોવું અને સાંભળવું એટલે રાગદ્વેષ વગર, માન્યતા વગર, સહજા નિર્લેપ ભાવે જોવું અને સાંભળવું.

Continue Reading →

જ્ઞાત-અજ્ઞાત

અત્યારે આપણે જ્ઞાતમાં જીવીએ છીએ કે અજ્ઞાતમાં, એ આપણે નક્કી કરવાનું છે. જો અત્યારે જ્ઞાતમાં જીવતા હોઈશું તો પછી પણ જ્ઞાતમાં જ જીવવાના અને અત્યારે અજ્ઞાતમાં જીવતા હોઈશું તો જીવનભર અજ્ઞાતમાં જ જીવવાના.

Continue Reading →

શબ્દ ખુલ્લો કેવી રીતે થાય

શબ્દોને આપણે વધારે કે ઓછું મહત્વ આપીએ તો આપણને પોતાના સ્વરૂપનું દર્શન થતું નથી.

શબ્દ વસ્તુ નથી, હકીકત નથી, શબ્દ અનુભવ કે અનુભૂતિ નથી.

Continue Reading →

ખાલીપણું અને એકલતા

આપણને વિચાર ઉપર આધાર રાખવાની ટેવ પડી ગઈ છે. એટલે આંતરિક ક્રાંતિ આવતી નથી અને જીવનમાં ખાલીપણું અને એકલતા લાગે છે.

Continue Reading →